ANADOLUYUM BEN (28.03.2014) :

Anadoluyum ben, coğrafyam küçük Asya… Bir yanım Karadeniz, fırtınalar gibi dimdik… Bir canım dost Ege, mert, yiğit… Güneyimde uzanmakta pırıl pırıl gönlü güzel Akdeniz. Dicle, Fırat, Kızılırmak çağlayanlar gibi ışıldamakta yüreğimde…

Binlerce yılın bilgesidir bir yanım, bir yanımsa aşık… Nemrutta uyanırım dünyanın en güzel sabahlarına... Koynumda kaya çiğdemleri, dağ sümbülleri, gelin parmakları, çiriş otları, süsenler, peygamber çiçekleri ve kardelenlerle, en nadide floramla selamlarım dünyayı. Ah bir bilsen, bütün çiçeklerimi verebilirim özü bir, sözü bir köy öğretmenlerime. Anadoluyum ben.

Dağlarımda gür saçlarıma karışır kayınlar, sarıçamlar, göknarlar… Bir ışık rüzgarıdır doruklarımda dalgalanan… Yaylalarım çobanların türküsüdür… Köylerimde gelin kınaları, kerpiçtendir o yüreği sıcacık evlerim. Umut yüklüdür mavi gülüşüm.

İyi bakın belki de hasretime rastlayacaksınız doruklarımda. Hasretim yüzyıllarda kayıp giden vatan evlatlarıma. Hasretim o abidesiz, o isimsiz kahramanlarıma… Hasretim bilgeliğimi çağlar ötesine taşıyan Feza Gürsey'lere, Cahit Arf'lere, Ali Fuat Başgil'lere... Dualarındayım Mevlana'ların, Yunus Emre'lerin, Hacı Bektaş Veli'lerin, Muhyiddin Abdal'ların, Şems-i Tebrizi'lerin…

Beşiğimde nice medeniyetler büyüttüm; Sümer, Asur, Hitit, Lidya hepsi konuktu bir dönem bana… Konuklarımı nasıl ağırlarım bilirsin. Kollarım sonuna kadar açıktır, sofram gibi, gönlüm gibi… Nasırlı ellerimden, kavrulmuş bir güne ikram ederim yayık ayranımı. Bereketlidir sofram, paylaşmayı severim. Paylaşmak bereketimdir, ben bunu bilirim, bu yüzden gönlüm ferahtır. Gökkuşağı süsler meralarımı, rengarenktir çiçekler kırlarımda. Böylesi güzeldir bana, renklerle güzelim, özelim ben, renklerle huzurlu, uyumlu… Her rengim, her tonum harmanımdır benim başak başak…

Yoktur kinim kimselere. Türkülerle çoğalırım, türkülerde sevdayım, gönüllerde birim. Haktır gönlümdeki, göğsümdeki ayyıldızım…Hoşgörüm masmavi gökyüzüm kadar berraktır, Mevlana'mın dilinden tüm bir evrene yayılan gönüller dolusu ışıktır.Ama usandım artık kardeş kavgasından, fitnelerden… Her ölüm yüreğimi dağlar, içimi kanatır. Nice konuklar ağırlamışım, ağır gelmez de bu bana, kardeşi kardeşe kırdıran ağırdır bana… Coşkuyla akan nehirlerim bile dayanamaz bu ağırlığa… Öfkeye kapılmam ama, dersini vermekte tereddüt etmem kem gözlere…

Anadoluyum ben, duyuyor musun?

Özer KOÇ